صفات ملکی آلمانی؛ mein و dein و ihr با مثال

مثال Meine Schwester wohnt in Graz. یعنی خواهرم در گراتس زندگی می‌کند. گوینده می‌تواند زن یا مرد باشد؛ meine از جنس Schwester تأثیر گرفته، نه جنس گوینده.

در ترکیب معمول، آرتیکل معین را اضافه نمی‌کنیم: mein Buch درست است، نه das mein Buch. اگر der، die و das را برای اسم‌ها ندانید، انتخاب پایان ملکی دشوار می‌شود.

Mein Bruder kommt. یعنی برادرم می‌آید؛ mein Bruder فاعل است. Ich besuche meinen Bruder. یعنی به دیدن برادرم می‌روم؛ مفعول مذکر در آکوزاتیو به meinen تبدیل شده است.

در Ich telefoniere mit meiner Schwester.، با خواهرم تلفنی صحبت می‌کنم. حرف اضافهٔ mit داتیو می‌خواهد؛ برای اسم مؤنث به meiner می‌رسیم. تغییر پایان هیچ تغییری در هویت مالک ایجاد نمی‌کند.

هنگام اضافه شدن بعضی پایان‌ها، euer معمولاً به eur تبدیل می‌شود: eure Tasche و euren Bruder. در شکل بدون پایان، euer Buch نوشته می‌شود.

Ihr رسمی با حرف بزرگ می‌آید: Ist das Ihre Tasche? یعنی آیا این کیف شماست؟ ihr با حرف کوچک می‌تواند «مال او» یا «مال آن‌ها» باشد و برای تشخیص باید به جمله‌های قبل نگاه کرد.

1. «کتاب من» را با das Buch بنویسید.
2. Sara sucht ___ Tasche. (sein / ihre)
3. Ich besuche ___ Vater. با مالک ich و der Vater.
4. «خانهٔ شما دوستانهٔ جمع» را با das Haus بنویسید.
5. خطاب رسمی: Ist das ___ Adresse?

1. mein Buch؛ Buch خنثی است.
2. ihre؛ مالک سارا و اسم Tasche مؤنث است.
3. meinen؛ مالک ich و مفعول مذکر آکوزاتیو است.
4. euer Haus؛ بدون پسوند، euer حفظ می‌شود.
5. Ihre؛ خطاب رسمی و Adresse مؤنث است.